Nam Astrid Coppens risico’s toen ze deelnam aan ‘Een Echte Job’? Astrid legt uit hoe ze haar leven moest omgooien…

Meedoen aan ‘Een Echte Job’, het vraagt wel een aanpassing in je leven. Je hebt onregelmatige uren, loopt lange dagen en dan zie je je gezin niet altijd even veel. 

Voor Astrid Coppens kostte het pendelen dan ook nog eens extra tijd, want ze was zo’n anderhalf uur per dag onderweg. “Ik had ook nog ander verplichtingen in mijn agenda staan, maar die heb ik geannuleerd omdat ik me echt wilde focussen op mijn stage.”

“En na zo’n hele dag op mijn benen staan was ik ook echt moe en had ik last van rugpijn. Ik ben heel groot, dus mijn houding was nooit goed. Ik snap dat veel verpleegsters naar een osteopaat of kinesist gaan”, onthult Astrid Coppens in Story.

En waar Astrid nog het meest last van had, was dat haar bioritme helemaal was ontregeld. Dat was toch even aanpassen. Hoe uitte zich dat?

“Als ik een nachtshift had, at ik om drie uur ’s morgens een spaghetti. En onderweg naar huis moest ik mezelf echt wakker houden, wat best wel gevaarlijk was”, bekent Astrid Coppens in Story.

“Als ik thuiskwam, zat ik hier nog in de ochtendrush met de kindjes en dan pas kroop ik in mijn bed.” Maar lukte dat ook?

“Alleen had ik veel moeite om de slaap te vatten, dus na een uur was ik alweer wakker. Ik voelde me een zombie. Gelukkig heeft Bram me goed geholpen”, blikt Astrid Coppens in Story terug op die ‘amazing’ ervaring.